Pokazywanie postów oznaczonych etykietą o mnie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą o mnie. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 19 lutego 2013

Króciutko

Prawie na kolanach, ale dotarliśmy do ferii zimowych. I dopadły nas choroby, więc siedzimy w domu.
Za nami przyjęcie urodzinowe chłopaków. Coraz częściej bawią się już razem (to super), ale niestety jeszcze częściej wojują ze sobą o wszystko (masakra!).
Czekamy na wiosnę. To znaczy ja czekam :)
Mimo że mam sporo pracy nawet w czasie urlopu, to jednak odpoczywam, praca w domu to jednak co innego, niż codzienne meldowanie się u szefa.
Dopadła mnie razem z chorobą niechęć wychodzenia z domu, a chciałam się spotkać z przyjaciółkami, odwiedzić fryzjera, zamówić rolety, pójść do przychodni po skierowania dla dzieci... I chyba będę to załatwiać dopiero w piątek, i to tylko to, co konieczne, czyli pójdę po te skierowania.

Do poczytania :)

sobota, 22 września 2012

Powrót do pracy

Pod koniec sierpnia zrobiliśmy remont mieszkania. Zdążyliśmy z tym, co najważniejsze, tzn. malowaniem i przemeblowaniem, szczegóły czekają na trochę naszego wolnego czasu. Najważniejsze, że odzyskaliśmy naszą sypialnię tylko dla siebie i nikt nam nie skacze po łóżku wnosząc do niego, co tylko się da. A, i mam też w sypialni swoje królestwo z biureczkiem :)

Wrzesień to dla nas zwariowany czas. Śpię co najwyżej 5 godzin na dobę, ciągle jest coś do napisania, do przygotowania. Zaczęłam też jeździć do pracy samochodem, co na razie jeszcze przeżywam, dlatego wyjeżdżam wcześniej, żeby przyjechać na pusty parking :) Jestem więc w pracy o 7.20. Około 7.30 na parkingu przed szkołą zaczyna się prawdziwy najazd: rodzice, pracownicy - nie na moje nerwy i umiejętności. Piję więc sobie z rana w pracy kawkę, jem śniadanie i mam czas jeszcze chwilę pogadać z koleżankami, bo później to już zaczyna się gonitwa.

Zdarzają się jeszcze słoneczne popołudnia, więc gdy odbiorę Pawełka z przedszkola, siedzę jeszcze jakiś czas na placu zabaw, który trudno ominąć, bo wychodzimy z budynku przedszkola prosto na otwartą bramę placu. Trochę ruchu i zabawy z kolegami jest młodemu bardzo potrzebne, niech się uspołecznia :) , bo najbardziej  lubi się bawić sam. Ja też się uspołeczniam rozmawiając czasem z innymi mamami :) To jest jeszcze jeden z uroków macierzyństwa: nawiązywanie znajomości z rodzicami kolegów naszych pociech. Nie za bardzo się do tego rwę, ale cóż zrobić.

Tyle na razie. Niech żyje sobota! :)

środa, 4 kwietnia 2012

Poranek

Poranna kawa. Dobudzam się w fotelu, jednym okiem zerkając na monitor i próbując czytać wiadomości. Pawełek wyraźnie rozpoczyna Dzień Bez Zamykania Buzi. Nie pozwala mi przeczytać nawet zdania. Marudzę.
Synuś nachyla się do mnie, lekko potrząsa moim kolanem i składając usta w ciup, przemawia łagodnie:
- Co, zły humorek mamy? Tak?


piątek, 16 marca 2012

Urodzinowo


Pierwszy raz na blogu - odkąd piszę minęło już ponad 7 lat - przyznaję się do urodzin. Nie przyznam się jednak, które to urodziny. Jakieś 10 lat temu, ciężko mi było wyobrazić siebie w takim wieku. Ale odkąd mam Manieczka upływające lata mi nie straszne, byle razem :)

Od dzisiaj zaczynam więc imprezowanie, które będzie trwało do niedzieli. 
Przypadkiem odkryłam wczoraj wieczorem, szafirki i lizaki, które przygotował z pomocą babci Pawełek. Kładę się więc spać, bo prawdopodobnie o szóstej pobudka. Słodka :)