Sposób na "Pawełka" jest prosty: zjeść go :) Niestety na Pawełka z krwi i kości na razie sposobu nie znalazłam.
Jestem niespokojna. Nieustannie myślę o tym moim dziecku. Nie jest lekko. Gdyby nie to, że nie ma kłopotów z koncentracją (potrafi słuchać czytanych przez nas czy panią w przedszkolu opowiadań, bierze udział w zajęciach) można by go podejrzewać o ADHD. Na szczęście to nie to.
Przedszkolna pani psycholog nie powiedziała mi niczego, czego bym nie wiedziała. Poradziła mi jednak, by zrobić mu badanie EEG. Zrobić nie zaszkodzi.
Szukam sposobu na to moje dziecko. Szperam, czytam, myślę. Pochłonęło mnie to całkowicie.
Najpierw myślałam, że nie będę o tym tu pisać, bo nikogo to nie interesuje, ale tak bardzo zajmuje to moje myśli, że o niczym innym na razie nie mam ochoty pisać.
Lubię rozwiązywać problemy od razu i szybko. Niestety wychowanie dziecka to nie jest sprawa, którą można załatwić w jeden dzień. Szukam. Znalazłam interesująca stronę
www.dzikiedzieci.pl i badam ją. To co w niej proponują autorki jest jakąś alternatywą dla superrad Superniani.
*
Na piątek jestem umówiona na wieczór w meksykańskiej restauracji z trzema moimi najlepszymi przyjaciółkami :)