Nie mamy już karczownika. Ani kreta. Ale zawsze jeszcze możemy mieć. Cokolwiek to było wystraszyło się chyba naszego kota. Maniek mówił, że widział jak Kubuś stał nad jedną z dziur i się w nią wpatrywał. Może wystraszył zwierzę, a może je upolował. Gdybym podczas dewastowania naszej i tak zaniedbanej działki wiedziała, że to kret, nie martwiłabym się tak bardzo i dała mu spokój. Kret wyjada pędraki chrząszcza majowego, który niszczy rośliny. A to świństwo w ziemi mamy. To pewne. Niestety, też z całą pewnością, Kubuś przyniósł nam kiedyś schwytanego karczownika, dlatego wyobraźnia podpowiadała mi, że pod trawnikiem mamy całą liczną rodzinę karczowników i nic nigdy nie posadzę na tej działce. Marzę o ogrodzie. Pięknym i nie wymagającym ciężkiej pracy ;)
Spodziewałam się najgorszego, bo częściej niż co roku mamy utrapienie z jakimś zwierzątkiem, o którym - mieszkając w mieście - nigdy nie myślałam. „Przerobiliśmy” już kolejno: kunę domową, myszy, osy, szerszenie, inwazję chrząszcza majowego, a w tym roku guniaka czerwczyka (ale zdecydowanie w lżejszym wydaniu, więc nie liczę tego jako utrapienie).
![]() |
| Kubuś |


