czwartek, 1 lipca 2021

Kiedy patrzę ...

Kiedy patrzę na datę ostatniego wpisu, to aż trudno mi uwierzyć, że minęły trzy lata. Chciałabym wrócić do pisania. Może się uda. Na razie wakacje, a po wakacjach  już nie wrócę do morderczego nadmiaru pracy. Mam zaplanowany goły etat i  o jego goliznę będę walczyć, by goły pozostał :)

wtorek, 1 maja 2018

Przecinek

Dzień zaczynam od herbaty karmelowej z mlekiem i sprawdzania kartkówek (między innymi interpunkcja). Trochę bloguję ;) Szukam czegoś w necie i znajduję to:


a oni ciągle mają wątpliwości, "po co im to wszystko" :).

środa, 23 sierpnia 2017

Koniec lata

W ogrodzie zakwitły żółte kwiaty.

Przede mną  już tylko tydzień urlopu. Trochę mnie to martwi, bo roboty w domu jeszcze sporo, ale z drugiej strony cieszę się, bo trochę tęsknię za ludźmi z pracy, za miejscem, które już od dawna jest moje. 

Domu na wsi jeszcze nie oswoiłam. Ale ciągle jeszcze go przerabiamy i jest szansa, że kiedyś będzie mój.

Najlepsze w czasie wakacji jest to, że nie trzeba się spieszyć. Tego będzie mi najbardziej brakować.



poniedziałek, 10 lipca 2017

Zwierzaki

Pierwszy raz w życiu mam zwierzaki (nie licząc chomika, który zdechł po miesiącu i mieszkańców akwarium, czyli rybek i ślimaków, którymi opiekowałam się przez pół roku). Teraz mam prawdziwe zwierzęta - psa i kota.

Psinka ma lat 10, ocalona przed oddaniem do schroniska. Kocha nas wszystkich i nadaje się doskonale na pierwszego psa. Lubi uciekać, ale nie oddala się bez człowieka. Ciężko ją tylko zwabić  z powrotem za furtkę. Muszę użyć wtedy pasztetu.

Kotek jest mały, ma dwa miesiące. Z nami mieszka dwa tygodnie. Już upolował muchę i ją zjadł. Liczę na to, że ewentualne myszy zginą równie szybko.

Zwierzęta to duży plus nowego miejsca. Wielki minus to ten, że całe to miejsce nie znajduje się w centrum mojej starej dzielnicy.

Kilka razy się przeprowadzałam. Przyzwyczajanie się do nowego miejsca trwało najkrócej rok.


niedziela, 25 czerwca 2017

Pliszka siwa

Przyzwyczajanie się trochę potrwa, zwłaszcza, że remont ciągnie się już od lutego, a końca nie widać. Dopiero, kiedy pozbędę się robotników, może zaznam spokoju.

Miejsce, w którym teraz mieszkamy, to niezłe obserwatorium przyrody. Sporo się tu dzieje.

Zawsze miałam słabość do ptaków. Chyba odkąd kupiłam kieszonkowy przewodnik "Ptaki w parku i ogrodzie". Lubię wiedzieć, co widziałam.

Dzisiaj więc pliszka siwa, która często spaceruje po naszym trawniku lub po drodze.


Zdjęcie z Wikipedii.