Tyle mam pomysłów. Tyle chciałabym zrobić, a czasu jakby ubywa. Szkoda, że człowiek musi spać. Po urodzenia dziecka powinien się włączać ( na stałe) w organizmie matki jakiś inny tryb, taki, żeby czuła się wyspana już po dwóch godzinach. Ojcu też by się to przydało :)
Boję się, ze życia mi nie starczy...
Dziś też odbyłam rozmowę z szefem ( we wrześniu wracam do pracy), o którą sama poprosiłam, bo chciałam zmienić coś w tej swojej pracy. Pojechałam z gotowym projektem, ale niestety nie wywołałam u szefa entuzjazmu, jaki powinien - zdaniem mojej koleżanki - okazać po obejrzeniu, co przygotowałam. No cóż, po raz kolejny zostałam sprowadzona na ziemię i uprzytomniłam sobie, że wracam do tego samego bagienka, co przed urlopem. Jestem rozczarowana.
Idę spać.
no niestety wszystkich nas czasem praca rozczarowuje i przełożeni. Ja też aktualnie od roku jestem przedstawicielem mojej instytucji w pewnej sprawie i doszłam już do takiego w niej etapu, że mam za mało prawniczej wiedzy która tu jest potrzebna i prosiłam dyrekcję o wsparcie prawnika bo mi brakuje fachowej rady i języka ale cóż ... uznali, że sobie sama poradzę i prawnik tu zbędny ...
OdpowiedzUsuńFarsa ...
Nic by nie zaszkodziło, gdyby przełożeni czasami słuchali swoich pracowników. Wszyscy byliby zadowoleni.
UsuńTo może jednak nie warto do tej roboty wracać? Chyba, że już musisz.
OdpowiedzUsuńMuszę. Oczywiście ze względów finansowych.
UsuńCzyli zostaje zacisnąć zęby :)
UsuńPo prostu będę robić swoje, bez zbędnego zaangażowania.
Usuń