Czy ja się przyzwyczaję? Czy pokocham to miejsce?
wtorek, 4 kwietnia 2017
niedziela, 29 grudnia 2013
Słodkie chwile
Chłopcy wpadają do pokoju z groźnymi minami, jeszcze groźniejszymi okrzykami, z oczu lecą iskry, powietrze tną papierowe miecze. O matko!
- Który z wojowników ucałuje mamę? - pytam wesoło.
I zasypuje mnie słodka lawina uśmiechniętych buziaków.
sobota, 14 grudnia 2013
Czas zacząć żyć świętami
Święta już za chwilę, a u mnie jeszcze ani posprzątane, ani przystrojone. Chciałabym dla dzieci, dla siebie i oczywiście dla Mańka.
Moja praca wyniszcza mnie i już nie chodzi tylko o to, że tej pracy jest dużo, ale pojawiają się sprawy, z którymi się nie zgadzam, z którymi właściwie nikt z nas się nie zgadza, a które musimy robić. Jestem już teraz nie tylko fizycznie, ale i psychicznie zmęczona, rozdarta. Wielu z nas pracuje już teraz bo musi utrzymać swoje rodziny. Radość, którą dawała nam praca, została powolutku, ale skutecznie zamordowana. Jak tylko znajdę jakąś możliwość ucieczki, uciekam.
A teraz, by nie zwariować, czas zacząć żyć świętami :)
czwartek, 31 października 2013
Tatry
Lubię to zdjęcie. Zrobiłam je w sierpniu, kiedy z Manieczkiem wybraliśmy się we dwójkę na wędrówkę nad Czarny Staw Gąsienicowy. Byłam tam wcześniej, jakieś 10 lat wcześniej i muszę przyznać, że od tego czasu droga na szlaku prowadzącym do stawu stała się jakaś dłuższa, bardziej stroma i bardziej męcząca.
Ledwo dotarłam na miejsce, a przecież te 10 lat temu szłam jeszcze dalej...
Nie pamiętam też tak uciążliwego zejścia:
W ogóle ta trasa jawiła mi się w pamięci jako łagodna, niedługa i niemęcząca.
Wieczorem po kolacji zjedzonej w karczmie Maniek musiał prowadzić mnie do samochodu, bo nie mogłam się wyprostować... Kolacja bezalkoholowa była :)
czwartek, 11 lipca 2013
Odpoczywam
Dawno mnie tu nie było. Ponad trzy miesiące przerwy. Kiedy chodzę do pracy, jakoś trudno mi znaleźć czas i chęci do pisania. Teraz mam wakacje :)
Starszy synuś już od niedzieli u cioci, zostałam z młodszym. Maniek w pracy. Odpoczywam. Tomaszek to prawdziwy aniołek.
Staram się uporządkować to, co cały rok szkolny czeka na uporządkowanie. Zaczęłam od przebrania ubranek dzieci, ale w takim tempie, w jakim to robię chyba nie skończę przed wrześniem.
Spokój, którego tak dawno nie miałam :)
Starszy synuś już od niedzieli u cioci, zostałam z młodszym. Maniek w pracy. Odpoczywam. Tomaszek to prawdziwy aniołek.
Staram się uporządkować to, co cały rok szkolny czeka na uporządkowanie. Zaczęłam od przebrania ubranek dzieci, ale w takim tempie, w jakim to robię chyba nie skończę przed wrześniem.
Spokój, którego tak dawno nie miałam :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)




